Geschiedenis Dim Mak.

Voor de filmversie, klik hier!

Hohan Soken (1889 - 1982)

Hohan Soken (1889 - 1982)

De naam Kyusho Jitsu werd voor het eerst gebruikt door Hohan Soken (1889 - 1982) en betekent in het Japans " one second fight " . Of het gevecht beŰindigen in ÚÚn seconde. Het toevoegsel " jitsu " in het Japans betekent " discipline, vaardigheid " Het is een aanvullend aspect van krijgskunsten waarbij gebruik gemaakt wordt van vitale of gevoelige punten op het lichaam om een tegenstander hetzij geheel, hetzij gedeeltelijk uit te schakelen. Kyusho Jitsu maakt gebruik van de acupunctuur theorie die stelt dat als je de energie doorstroming door de meridianen be´nvloedt, dit de algemene of specifieke toestand van het lichaam be´nvloedt. Kyusho Jitsu is de moderne versie van de oude Chinese krijgskunst discipline Dim Mak, welke ontstond in de 13e eeuw na Christus en die de eigenlijke basis van het huidige Tai Chi is.

Chang San-Feng rond het jaar 1300

Chang San-Feng

De term Dim Mak werd gegeven aan een systeem dat ontwikkeld werd door Chang San-Feng in China rond het jaar 1300. (of hij was op zijn minst diegene die ermee begonnen is). Chang San-Feng zou geboren zijn in 1247 na Christus. Hij zou een Tao´stisch priester geweest zijn die een martiale opleiding kreeg in het Shaolin klooster en later als priester en acupuncturist leefde in het Wutang gebergte. Of hij echt bestaan heeft, is zoals met zovele dingen in China een groot raadsel. Wel wordt hij genoemd als de stichter van wat wij vandaag kennen als Taiji Ch'uan.

Bodhidharma (470 - 534)

Bodhidharma (470 - 534)

De man wiens naam het meest verbonden is met de ontwikkeling van de Oosterse krijgskunsten is Bodhidharma (470 - 534). Daruma Daishi in het Japans en Pu Tai Ta Mo in het Chinees. Hij was de 28e Indiase patriarch en werd naar China gestuurd om daar de leer te verspreiden. Hij kwam daar aan rond 520, maar werd niet echt geestdriftig onthaald. Daarop trok hij zich terug in het Shaolin klooster op de berg Sung in de buurt van Loyang. Omdat de monniken steeds in slaap vielen tijdens zijn strenge leer, leerde hij hun oefeningen om hun energiepeil op niveau te houden. Die oefeningen ontwikkelden zich tot wat wij vandaag kennen als kung fu en zijn gebaseerd op het Qi Gong dat toen reeds eeuwen bestond in China.

Chang San-Feng

Chang San-Feng

Het verhaal gaat dat Chang San-Feng zich samen met een paar collega acupuncturisten de vraag stelde of de acupunctuur die zij gebruikten om mensen te helpen ook (in de omgekeerde richting) zou kunnen gebruikt worden voor martiale toepassingen (wat, gezien zijn martiale opleiding niet verwonderlijk is). Chang zou gevangenisbewaarders omgekocht hebben om zijn theorie te kunnen testen op gevangen. Mensenrechten zijn nooit China's sterkste kant geweest, dus zou hier wel iets van aan kunnen zijn. Chang moet in ieder geval tot een onstellende conclusie gekomen zijn, want hij noemde zijn systeem "Dim Mak" wat letterlijk vertaald zoveel wil zeggen als "death touch" of "dodelijke aanraking". Vele van zijn combinaties van acupunctuur punten bleken inderdaad de dood voor gevolg te hebben en dat zelfs zonder dat er al te veel brute kracht of geweld voor nodig was.

Dim Mak

Het is duidelijk dat wanneer bepaalde puntencombinaties in acupunctuur in staat zijn iemand te helpen omdat ze energie blokkades kunnen opheffen, dat het omgekeerde energie blokkades kan veroorzaken zodat het energie systeem daardoor eventueel lam kan gelegd worden. Dat is tenminste de hele opzet en dat blijkt in de praktijk ook te kloppen. Al moeten we hier wel enige nuancering aanbrengen. Het raken van de acupunctuur punten in een bepaalde volgorde is ÚÚn ding, maar daarmee heb je nog niet het gewenste resultaat. Ook historisch gezien klopt dat, vermits Chang San-Feng zijn systeem aanvankelijk H’AO CH’UAN genoemd werd. (Taiji is een naam die pas recentelijk aan het systeem gegeven werd)

H’ao Ch’uan

H'ao Ch'uan betekent eigenlijk 'loose boxing' Dit is in belangrijke tegenstelling met het harde, massieve boksen welke wij hier in het Westen kennen. Daarbij komt het vooral neer op het mechanische, fysieke - hard - kloppen en slaan teneinde de tegenstander uit te schakelen. Vooral de spierkracht speelt hier een belangrijke rol. Los boksen zoals Chang San-Feng bedoelde en beoefende is eerder gesteund op de "losse", "energie overbrengende" manier van slaan vanuit het Fa Jin. Die zijn oorsprong vindt binnen het Qi Gong. Hierbij wordt niet "op" een lichaam of een bepaald punt geslagen, maar veeleer "er in" zodat er een energietransmissie plaatsvindt die het energie patroon van de ontvanger kan be´nvloeden. Dit kan alleen vanuit een 'losse', 'ontspannen' houding. De Shaolin opleiding van Chang San-Feng zal daar wel niet vreemd aan geweest zijn. Belangrijk hierbij is te beseffen dat de "Death Touch" van Chang eerder het gevolg was van de Fa Jin manier van aanslaan van de punten dan van het gebruik van de punten op zich. De resultaten van Chang's onderzoeken en experimenten waren op zijn minst gezegd fenomenaal en beangstigend. Daarom verborg Chang San-Feng zijn puntencombinaties en technieken in een vorm, een soort dans. Zodat alleen ingewijden zouden weten waarover het ging. Het is die vorm die wij vandaag Taiji Ch'uan plegen te noemen. Chang was echter parano´de en bang dat men zijn informatie zou stelen en tegen hem gebruiken. Daarom schreef hij ook niets neer. Dat werd later pas gedaan door ÚÚn van zijn leerlingen: Wang T'sung-yeuh (Wang Zongyue) Hij schreef de ware aard van H'ao Ch'uan nauwgezet neer. Helaas werd zijn werk zo goed opgeborgen dat het voor generaties verborgen bleef tot uiteindelijk niemand meer wist wat het was, noch waar het voor diende. Het was Yang Lu-Ch'an (1799-1872) die het herontdekte. Yang Lu-Ch'an was de stichter van de Yang stijl van Taiji ch'uan.

Yang Lu Ch’an

Yang Lu-Ch'an herontdekte het werk van Wang Zongyue in het Chen dorp van de Shaolin krijgskunstenaars, waar hij werkzaam was. (het document was daar op de ene of de andere manier verzeild geraakt) De legende vertelt dat Yang ook niet wist wat het was tot er een man, Jiang Fa in het dorp kwam. Hij was een monnik uit het Wudang gebergte en een leerling uit de directe lijn van Wang Zongyue. Samen met Yang bestudeerde hij de geschriften om zo opnieuw het H'ao Ch'uan te herontdekken. Omdat de mensen van het Chen dorp zo vriendelijk waren Yang en Jiang Fa te onderhouden en aan het werk te laten, profiteerden zij mee van de kennis die beiden opdeden. Hierdoor gingen zij hun Shaolin vechtsysteem aanpassen zodat het meer op H'ao Ch'uan ging lijken en waarbij ze de H'ao Ch'uan kennis van Dim Mak integreerden. Zo ontstond de Chen taiji stijl die nog steeds de meer harde Shaolin achtergrond heeft en minder het zachte, losse van het Yang Taiji.

Chen

Zonder meer stellen dat Yang Lu-Ch'an de medestichter is van de Chen stijl is echter de waarheid geweld aandoen. Natuurlijk had de Chen familie reeds een duidelijke vechtstijl. Het waren immers Shaolin krijgskunstenaars sinds de 16e eeuw en zeer gerespecteerd. De familie werd gesticht door Chen Pu. De bekendste telg was wellicht Chen Changxing (1771 - 1853). Het was hij die voor het eerst een leerling toeliet die niet van de familie was. Die leerling was Yang Lu-Ch'an die zo de kans kreeg het document van Wang Zongyue in handen te krijgen en samen met Jiang Fa te bestuderen. Yang heeft dus waarschijnlijk evenveel van de Chen familie geleerd als hij hun geleerd heeft.

Okinawa

Okinawa

Okinawa is ÚÚn van de eilanden van de Ryu Kyu eilanden. Dit is een eilandengroep tussen China en Japan. Tot de 15e eeuw was het verdeeld in drie koninkrijken: Chűzan, Hokuzan en Nanzan en schatplichtig aan de Chinese Ming dynastie Koning Sh˘ Hashi (1371-1439) van Chűzan verenigde ze in het Ryukyu koninkrijk. Deze koning vaardigt het verbod uit op wapendracht om de vrede te bewaren. Niemand, ook de samoerai niet, mochten nog wapens dragen. In 1611 werd Okinawa ingelijfd bij Japan.

vlag Okinawa

Ondanks het verbod van koning Sh˘ Hashi bleven de Samoerai echter hun technieken onderhouden. Zij het dan nu zonder wapens, maar waarbij ze de handen en armen als zwaarden en speren gebruikten. Dit systeem welke 'Te' of 'Ti' genoemd werd, werd in het geheim beoefend en van vader op zoon overgedragen. 'Te' of 'Ti', verwijst naar 'hand. In 1611 na de inlijving bij Japan kwam er een nieuwe wapenloze periode. Al van in 1372 onderhield Okinawa zeer goede handelsbetrekkingen met China. Het ligt dus voor de hand dat er ook Shaolin monniken actief waren in Okinawa en dat zij met hun Ch'uan Fa of Kempo (= Chinees boksen) het Okinawa-te be´nvloed hebben. Door de Chinese invloeden ontstond het To-Te ook Okinawa-te genoemd. Ook werd de naam Tang hand of Chinese hand gebruikt. Tang verwijst naar de Chinese Tang dynastie. Na inlijving door de Satsuma clan kwam Okinawa onder Japans gezag. De 'Tang' hand of Chinese hand werd door de Japaners uitgesproken als KARA Te. Origineel werd het echter geschreven met de kanji

kanji kara te
kanji 'Tang'  of 'Chinees'

staat hierbij voor 'Tang' of 'Chinees'.

In de 18e eeuw kwam karate op Okinawa sterk tot ontwikkeling en dat vooral in drie dorpen: Shuri - Naha en Tomari. Hun stijlen werden respectievelijk Shuri-te, Naha-te en Tomari-te genoemd. De voornaamste onwikkelaar van karate in de 18e eeuw en de vader van de Okinawaanse karate was:

Kanga Sakukawa (1733 - 1815)

Kanga Sakukawa (1733 - 1815)

De voornaamste onwikkelaar van karate in de 18e eeuw en de vader van de Okinawaanse karate was: Kanga Sakukawa (1733 - 1815) In 1750 ging hij studeren bij de Okinawaanse Monnik Peichin Takahara. Deze raadde hem echter na 6 jaar aan om te gaan studeren bij Kusanku of Kwang Shang Fu. Kusanku had Ch'uan Fa geleerd van een Shaolin monnik en werd in 1756 naar Okinawa gestuurd als ambasadeur van de Chinese Qing dynastie. Hij verbleef in Kanemura dichtbij Naha. Sakukawa trainde 6 jaar onder Kusanku en ontwikkelde na diens dood in 1762 de kata Kusanku (Kanku) bij wijze van eerbetoon.

Sokon Matsumura (1809-1901)

De meest bekende leerling van Sakukawa, was Sokon Matsumura (1809-1901) Hij ontwikkelde de Shorin ryu karate stijl, welke een mengeling is van zowel elementen uit het Naha Te als uit het Tomarite. Matsumura trad in 1816 in dienst van de Okinawaanse koninklijke Sho familie en werd de persoonlijke instructeur en body guard van koning Sho Ko. Onder zijn belangrijkste leerlingen waren: Anko Asato - Anko Itosu - Choyu Motobu - Motobu Choki - Kentsu Yabu - Chotoku Kyan - enz...

Anko Itosu (1831 - 1915)

Anko Itosu

EÚn van de bekendste leerlingen van Matsumura was Anko Itosu (1831 - 1915)Wordt door velen gezien als de vader van het moderne karate. Samen met Anko Asato was hij de belangrijkste leraar van Gichin Funakoshi. Hij was secretaris van de laatste RyuKyu koning. In 1901 introduceerde hij als eerste karate opleidingen in de scholen van Okinawa. In 1905 ontwikkelde hij de systematische trainingsmethode die men vandaag nog steeds toepast in karate. Hij creëerde de Pinan kata's (Heian in het Japans)

Hiro Hito

Hiro Hito

In 1921 gaat de Japanse Keizerlijke vloot aan wal in Okinawa, met aan boord de kroonprins en latere keizer van Japan, Hiro Hito. Op aanraden van kapitein Norikazu Kanna woont hij een karate demonstratie bij van Gichin Funakoshi, leerling van Anko Itosu. Later zal Funakoshi gevraagd worden naar Japan te gaan om daar karate te introduceren.

Gichin Funakoshi (1868 - 1957)

Gichin Funakoshi

EÚn van de bekendste leerlingen van Itosu was Gichin Funakoshi (1868 - 1957) Was leerling van Asato en Itosu. Hij bracht het karate naar Japan in 1922 en stichtte de Shotokan stijl.Shoto was zijn dichtersnaam en betekent: wind door de pijnbomen. Kan betekent 'hal'. Funakoshi verandere de naam karate van "Chinese" hand naar 'Lege' hand. Toen Funakoshi naar het Japanse vasteland trok om daar karate te introduceren, lag het daar niet zo goed om het begrip karate te gebruiken in de betekenis van Tang of Chinese hand. Dit vooral gezien de vijandige betrekkingen tussen China en Japan in die tijd.

Oorspronkelijk werd deze kanji gebruikt die uitgesproken werd als kara en Tang betekende:

kanji

Er is echter een andere kanji die eveneens als kara klinkt, maar die 'leeg' betekent.

kanji

Funakoshi besloot voortaan die kanji te gebruiken, zodat karate voortaan 'lege' hand betekende, met als nieuwe kanji:

kanji

Oorspronkelijk was hiertegen zowel in Japan als in Okinawa veel protest, maar uiteindelijk ging iedereen de nieuwe betekenis gebruiken. Funakoshi wou met deze nieuwe benaming tevens elke verwijzing naar Chinese herkomst van het karate ongedaan maken omdat hij vond dat dit historisch niet juist was, maar hij had ook nog een andere reden....

Hohan Soken (1889 - 1982)

Hohan Soken (1889 - 1982)

Leerde karate van zijn oom Nabe Matsumura, kleinzoon en leerling van Sokon Matsumura. Van Nabe leerde hij de Hakutsuru of White Crane. De stijl van de witte kraanvogel. Deze stijl bevatte nog veel van de oude geheimen zoals het werken met Ki of Ch'i en ademhaling, maar vooral Dim Mak. Funakoshi wou deze stijl ooit leren, maar werd geweigerd door Matsumura omdat hij geen lid van de familie was. Hohan Soken introduceerde uiteindelijk de naam Kyusho Jitsu en wou zich hiermee differentiŰren van andere karate meesters waaronder Funakoshi.